Naomi op DTS ...

Back to Belgium!

2011-08-20T14:45:00.000+02:00

Debriefing week is ookal weer voorbij.
Uitrusten van de vermoeiende reis ... terug wennen aan het Amerikaanse eten (die ik tot mijn grote vebazing toch wel echt gemist had ) ... tussendoor af en toe met mijn neus in de boeken ... en uiteindelijk genieten van de laatste momenten met mijn vrienden.
Vandaag is Graduation.

En morgen vlieg ik terug naar Begië.
Louisville --> Chicago : 10u00 - 10u20 ( ik vertrek om 18u in Belgisch tijd)
superlange layover in Chicago ( dat zal studeren worden)
Chicago --> Brussel : 17u10 - 8u15

Ik vind het heel jammer dat mijn DTS voorbij is, maar ik heb totaal geen spijt van de beslissing die ik genomen heb, integendeel . Ik heb veel bijgeleerd, veel ervaring opgedaan, goeie vriendschappen gebouwd ...
en met pijn in het hart verlaat ik morgen the Lime Kihl house.
Maar aan de andere kant ben ik wel blij om al mijn Belgische vriendjes en familie terug te zien!

Op 26 augustus en 2 september heb ik mijn examens.
Maar daarna heb ik nog een 3-tal weekjes vakantie ... kijk er naar uit om jullie gewoon terug te zien!

Chaing Rai

2011-08-10T05:20:00.002+02:00

Het platteland van Thialand, de kleine dorpjes verscholen in de bergen ..
Dit is waar ik al de hele reis naar uitkeek en eindelijk was het zover ..
Het ECHTE Thailand !
Tegen Elijah, een echte natuurfanaat, bleef ik gewoon zeggen : " This is real! This is real! THIS IS REAL!!!"

Met het hele team ging de zaterdagavond naar het dorpje. We kwamen toen in een inimini kerkje ; een hutje opgebouwd uit bamboestokken een een soort van strooien dakje. In de kerk waren enkel 5 rijtjes banken, die opgebouwd waren uit bamboestokken. Het dorpjes bestond voornamelijk uit een hele grote familie en hoewel het gebouwtje inimini klein was, waren we er ongeveer met een 50-tal mensen in gepropt. Een deel van de mensen moest zelfs in de zogezegde deuropening staan.
De mensen spraken geen Thai, maar AKA, een taal die enkel door die bepaalde stam in de bergen werd gesproken ! We moesten het dus doen met een dubbele vertaling : Engels --> Thai --> Aka.
Net toen ons programma gedaan was, begon het fel te regenen .. na een 15-tal minuutjes begon het kerkgebouwtje als het waren onder te stromen .. iedereen graaide snel zijn spullen van de grond, want alles begon al snel soppig te worden.

Het team vervolgde zijn weg en keerde trug naar onze normale verblijfplaats een uurtje van deze plaats vandaan. De 3 blondjes van het team ( inclusief mezelf) werden met onze vertaalste Mon en de paster vereerd om de nacht in het dorpje door te bregen en de volgende dag de kerkdienst te verzorgen.

Zalig .. de jongens die eerst van plan waren om in de momenteel onderlopende kerk te slapen, kregen spontaan een nieuwe slaapplaats aangeboden in een huisje van de één van mensjes uit het dorp. Ik en Mon sliepen ook in een huisje, mooi hoe ze hun uiterste best deden door allerlei matjes bijeen te rapen om ons een deftige nachtrust te verzorgen. En dit was het ook .. deze nacht was echt de beste nacht die ik ooit had hier in Thailand .. want meestal zink je door je matras en voel je nog steeds de keiharde grond contact maken met je onder je vel en vet verscholen beenderen. Maar dit was anders de matjes waren behoorlijk hard, maar de grond was voor één keer totaal niet meer voelbaar :).

Het eten in de bergen is zo delicious .. mjamie .. iedereen zat met zijn kommetje rijst en stokje in de de hand, knus op inimini-kleine stoeltjes en rond een piepklein tafeltje waarop de heerlijke op een vuurtje klaargemaakte groetjes in sausjes stonden. Soms was een beetje vlees in de groetjesvermixt .. maar groenten en rijst vormen voornamelijk het grootste deel van deze overheerlijk maatlijd.

Grapppig hoe de volgende morgen het ontbijt bijna precies hetzelfde was als we de avond ervoor rond 22u als avondeten hadden gekregen. Dit is typisch iets voor Thailand, 3 maal per dag rijst ..

De volgende ochtend was ik al vroeg uit de veertjes en genoot is van de schokkende ijskoude direct-wakkermakende- "bukketshower" ( je weet wel met zo'n klein potje dat je over je kop moet gieten). Mijn stille tijd, tijd waarin ik normaal wat uit de bijbel lees en praat met God, in de morgen bestond uit een wandeling waarin ik mijn bewondering uitsprak tot de schepper deze zo prachtige, creatieve, adembenemende mooie natuur. Wolken deden hun best om bergen te belimmen en zo lang de andere kant van de bergtop terug af te dalen .. of soms omringden de wolken gewoon beide zijden van de bergtop, waardoor je vaag je bergtop doorheen de wolk kon vinden.

Aangezien de kerk maar om 10u begon had ik heel wat tijd om gewoon een gezellig klapke met de mensen aan te gaan of noem het maar eerder een moment waarbij je vooral glimlacht en met hier en daar een gebaar toch wel kon communiceren. Want zelf met mijn reeds opgedane Thai kon ik niet meer zover geraken, aangezien velen van hen Thai moeilijk verstonden en amper spraken. Ook speelde ik met de kindjes en leerde ik hen de "High-five" doen en speelde ik een tikkertje-verstoppertje.
De oudste dame in het dorp had die dag ook typische traditionele kleren aan en haar tanden waren zwart, ze had namelijk van jongsafaan daarvoor moeite gedaan .. kdenk door dagelijks op een of andere soort plant te kauwen .. en de reden is ongeloofwaardig omdat ze dit echt aantrekkelijk vinden!

We hadden een goeie kerkdienst, we moesten menselijke geluiden maken om wat extra smaak aan ons drama toe te voegen aangezien we geen muziek hadden. We zongen enkele liedjes, gaven elk onze getuigenis en Elijah, een man van Gods woord en tijdens deze outreach uitgegroeid tot een goede preker, verzorgde de preek.

Met een droevig hartje verlieten we in de vroege namiddag dit dorpje in de bergen ...
als ons gevraagd ging worden om een weekje op deze plaats te vertoeven gingen we alle3 zonder twijfelen "ja" gezegd hebben ..

Pape Dang ( 2de verhaaltje)

2011-08-03T15:25:00.001+02:00

Een ander verhaaltje in dit dorpje spreekt niet alleen van Gods verlangen om door het Thaise volkje gekend te worden. Maar God bewijst zijn liefde ook door hen te tonen dat Hij echt persoonlijk om hen geeft door wonderen te doen.

Mss denkje hunk , wonderen ? Huh .. dat is toch iets uit de tijd van Jezus, uit de verhaaltjes die in het dikke boek van christenen, de Bijbel genaamd, staan. Maar nee .. in realiteit hebben ik met eigen ogen mogen zien dat Gods karakter onveranderbaar is. Net zoals God ook zelf zegt is hij dezelfde van gisteren, vandaag en in de toekomst.

Toen we op stap waren in een dorpje om kinderen uit te nodigen voor een kinderprogramma, kwamen we bij een kindje die heel erg ziek was wegens astma. Het lag ziek in de armen van de moeder en er zat echt bijna geen leven in. Ik en de anderen van mijn team baden voor hem zodat hij de volgende dag naar ons kinderprogramma kon komen. We baden ook voor de moeder dat ze bij de volgende controle bij de dokter negatief zou blijken op haar maandelijkse HIV- test.

Toen we na een 2-tal uurtjes bij de truck kwamen waren enkele van ons team met een bende kindjes aan het spelen en tot toch wel grote verbazing zagen we dat het kindje met een grote glimlach op het gezicht plots kernzot rondliep en grapjes uithaalde van met de andere leden van ons team, die toen niet eens wisten dat het kindje enkele uurtjes terug nog slapjes en ziek in de schoot van zijn moeder lag.

God is groot en is een God van wonderen. Niet langer een Bijbels feit, maar een levende realiteit.

Take Fa

2011-08-03T14:52:00.003+02:00

Een landelijk gebied .. palmbomen, prachtige zonsondergang, alles groen groen groen ..

De eerste dag dat ik aankwam was ik wat in mijn 1tje aan het rondwandelen en ging ik aan de rand van een bos aan een stenen tafel zitten, tot plots 3 kindjes op me af kwamen gewandeld .. met een sawadeeka en een vriendelijke lach op het gezicht begonnen we vriendjes te worden en speelden we dammen met steentjes en stokjes op de stenen tafel. Dit wat het begin van de vriendschap met de kinderen uit de buurt ..

De volgende ochtend was ik op mijn eentje in de natuur aan het wandelen voor mijn stille tijd tot plots een meisje van 15 op me af kwam gelopen, Ping. Waarmee ik de rest van mijn stille tijd doorbracht. Het was een boeiend gesprek .. ik praatte in het engels en zij in het thai. Ze toonde me enkele van haar lievelingsplekjes in de natuur en ik las haar een psalm voor in het nederlands. Zo leuk om te zien dat liefde voor mensen en de wil om hen te te leren kennen taalbarrieres overstijgt =)

Tijdens de vijf dagen dat we op die plek verbleven bouwden we boeiende vriendschappen op met de kinderen uit de buurt. Tijdens mijn stille tijd in de morgens kwamen ze gewoon bij me zitten .. en s avonds waren ze daar al voor we terugkwamen van de school waar we Engelse les gaven.

De laatste avond van onze tijd in dit dorpje hadden hadden Patrick en ik een 9-tal kindjes bij ons aan tafel zitten en hij had het gevoel dat God hem vroeg om het evangelie met de kindjes te delen. Dus na het roepen van een vertaler begonnen we het bijbelverhaal van de zaaier te vertellen. De man ging op zijn land gaan zaaien en een deel van het zaad kwam op de weg terecht, een deel tussen de distels, een deel in de rotsgrond en natuurlijk een deel in de goede grond. Achteraf legde hij ook de vergelijking uit en begonnen hij over Gods liefde te vertellen. De kindjes begrepen heel goed waarover het ging, want de avond ervoor had Patrick hen de Jezus DVD meegeven in het Thai, waar ze natuurlijk de avond zelf al naar hadden gekeken inclusief de vriendjes uit de buurt.

De paster/voorganger van de kerk gaf alle kindjes een Thaise bijbel, zodat het verhaal zelf konden opzoeken en lezen. De kindjes waren een en al oor en toen Patrick vroeg wie van hen Jezus in zijn hart wou nemen omdat ze geloofden dat Jezus ook naar de aarde was gekomen voor hen persoonlijk van hun zonden te vergeven. Staken alle kindjes hun handjes in de lucht .. en het was zeker niet zomaar een beslissing want hij vroeg het echt een 3-tal keer, ben je wel zeker? En hij vroeg hen ook om wat hij zojuist gezegd had na te vertellen en ze hadden de boodschap echt wel goed begrepen.

Het was echt ontroerend om te zien hoe vriendschappen opbouwen met kinderen een platvorm bouwt om het belangrijkste in ons leven met hen te delen, namelijk de liefde van God.

Pape dang

2011-07-31T08:56:00.001+02:00

De tijd raast voorbij ...

Pape Dang .. ofzo-iets was de plaats waar ik het begin met het team doorbracht.Onze focus lag vooral op kinderprogramma zowel in slums als in gewone nabijgelegen dorpjes, we deden ook heel veel huisbezoeken en nodigden op die manier mensen uit voor ons programma in de kerk.

Op een begon ik met Amos (mijn teamleider) te praten met een vrouw die in het deurgat van haar slumhuisje stond met haar dochtertje. Aangezien we geen vertaler hadden en de vrouw totaal geen Engels sprak, moesten we ons plan trekken met het kleine thai woordenboekje dat ik bij me had en het reeds verworven Thai die ik de laatste paar weken had geleerd. Hoewel we allebij een andere taal spraken leerden we meer over haar familiesituatie en vertelde ze ons dat haar man in de gevangenis zat.
Plots begon het fel te regenen ( want het is hier regenseizoen) dus namen we onze toevlucht in haar huisje, waar we op de grond zaten en toen onze chauffeur Peg kwam konden we beginnen met het evangelie uit te leggen. Aangezien hij bijna geen Engels sprak deed Peg vooral het gesprek, maar hier en daar kon ik wat vertellen wat God me op het hart gaf.
We gaven hen een Jezus DVD, baden voor hen en nodigden hen uit voor de dienst op zondag waar ze heel graag naartoe wilden komen.
Zondagmorgen waren we al vroeg uit de veertje om ladingen mensen te gaan ophalen voor onze kerkdienst, want veel kinderen wonen te ver om te kunnen komen en andere mensen uit de slums hebben gewoon geen geld om met de taxi naar de kerk te komen.
Toen ik, Cole en Peg aan haar huisje arriveerden was het alleen de grootmoeder die mee wou komen naar de kerk. Ik was heel teleurgesteld en vertelden haar via de chauffeur dat ik het heel spijtig vond en dat ik er echt naar uigekeken had. Op de heenweg hadden ik ook voor haar gebeden en God beantwoorde mijn gebed. Want toen ze dit hoorde dat ik speciaal voor haar was meegekomen deze morgen, hielp ze haar 3 kindjes vlug met het aantrekken van andere kleren en kwam ze mee naar de kerk.
Toen er op het einde van de kerkdienst een oproep was om naar voren te komen en hun leven aan God te geven, kwam de oma naar voor. Ik was met de mama en de kindjes tijdens de kerkdienst naar buiten gegaan omdat de kindjes wat lastig werden. Maar toen Mandy me vertelde dat ze met de oma had gebeden kwamen de tranen bijna in mijn ogen.
En ik weet zeker dat God aan het werk is in deze familie, want hoewel de mama een deel van de kerkdienst gemist had vertelde ze dat ze ook geraakt was door de kerkdienst. Ze voelde echt een diepe vrede in haar hart en ze voelde zich heel gelukkig.
Hier stopt de rest van mijn verhaal, maar 1 ding weet ik zeker, dat dit voor God nog maar het begin is van het verhaal. Hij stuurden ons naar deze mensen toe om hen te laten proeven van Gods liefde. Ik geloof dat haar man ook vlug uit de gevangenis zal terugkeren zodat het gezin terug verenigd is, zodat ze samen als verenigd gezin God kunnen leren kennen.

Het voltallig team en oriëntatie!

2011-07-03T20:51:00.000+02:00

Vrijdagochtend .. jihaa .. samen met Amy en onze vertaler naar de luchthaven om mijn vriendjes op te halen. We waren wat laat .. whaa .. ik zag de groen t-shirt van Cole in de verte bij de wisselbank voor geld, later zag ik ook de rest. Ik wou naar hen toelopen tot onze vertaler zei dat ik niet mocht, grr .. efjes wachten, het leek zolang de duren .. we vlogen elkaar in de armen en tranen van blijdschap rolden uit mijn ogen. Ik had ze gemist ..

Het was zalig om terug tijd met het team door te brengen, samen te eten, samen worhip te hebben, kamer met 6 meisjes delen .. gewoon alles terug samen te doen.

Gisteren gaven ze ons info over Thaise cultuur en gewoonten. Nuttige dingen zoals wat je wel en niet mag doen en zeggen, info over gepaste kledij om de aan de cultuur aan te passen, pratisch tips bij de squatty potties (of de franse wc) .. en natuurlijk een korte les Thai's !

In de namiddag deden we een soort van zoektocht doorheen onze buurt met als doel de om onsThai's te oefenen en gewoon te durven dingen vragen. Ik wist mijn weg natuurlijk al goed te vinden en mijn Thais had ook al een hoger niveau dan de rest berijkt .. hmm .. wat inhoudt goeiendag zeggen, naam en leeftijd vragen, vragen hoe het gaat ..

Vandaag hadden we een gebedswandeling door de stad Bangkok. We gingen de belangrijkste tempels gaan bezoeken en terwijl we de mooie tempels bewonderden en de Boeddhistisch religie leerden opsnoven, baden we ook.
Als vervoer namen de bus, de tuktuk :) , een boot op de rivieren door de stad ( die me ietsje aan Venetië deden denken), en de skytrain ( wat neerkomt op een bovengrondse en hooggelegen metro) ..
Naast het bezoeken van boeddhistisch tempel bezochten een markt .. het was zotwarm .. ondanks de liters water die we dronken, liepen 2 van ons team een hitteslage op .. waardoor ze vroer dan gewoonlijk en ziek in bed kropen.

Bangkok is echt een wolkenkrabber stad, met een overbevolking ten opzichte van de beschikbare oppervlakte .. echt een gezelllig drukke en bezigheid op straat!

Een weekje in Thailand met enkel ik en Amy !

2011-07-03T20:22:00.001+02:00

De eerste 2 dagen liepen we hier een beetje verloren .. we zaten in het oude gebouw van jeugd met een opdracht ( YWAM). Ze gebruiken het nu vooral als studentenresidentie ( Baan Jai diaow = House of one haert = Huis van één hart ) voor studenten van de universiteit die recht aan de overkant van het gebouw is. Het grootste deel van de studenten die er verblijven zijn christen en de er wonen ook YWAM-staff bij die bijbelstudies, worshipavonden, gespreksgroepen en engelse les voor hen organiseren. Eén maal per week word er ook evangelisatie gedaan op de campus. Dit was echt een boeiend weekje om gewoon enkele Thaise studenten van mijn leeftijd beter te leren kennen.

Zondag voormiddag gingen we naar een internationele kerk, kerk meevolgen in het Engels is altijd nog makkelijker van in het Thai's en daarbij was de andere kerk 1,5u in de auto zitten, wat niet echt optimaal ging zijn om met Amy haar jetlag (ik had er eigenlijk bijna geen last van). In de namiddag gingen we naar het shoppingcenter, wow ... schrijnend hoe groot het contrast is tussen wat zich binnen deze muren bevind en dan wat je gewoon vlak ernaast op straat ziet. In de straat naar het shoppingcenter kwamen nog mensen tegen die aan het bedelen waren, waarna we ondergedompeld werden in het mooie grote shoppingcenter van 6 verdiepingen hoog. Zot op het hoogste level had je een soort van sunparks, maar dan wel in openlucht en een cinéma .. wow .. de cinéma hadden we gevonden door de doordringende geur van popcorn die onze neusgaten binnendrong.

De hoogtepunten van dit eerste weekje :

Bezoek aan een oude vrouw in de sloppenwijken. Ondanks haar piepkleine huisje, deed ze haar uiterste best om ons allemaal ( 9-tal) een plekje op de vloer, die bestond uit oude houtplaten en daarop geplakt plastieken tafelkleed. Als cadeautjes hadden we bananen mee, ten eerste omdat ze zich niet ging moeten schamen als ze niets in huis had en ten tweede omdat het altijd veiliger is om eigen voedsel aangeboden te krijgen dan iets uit haar huisje. Maar bananen waren niet het enige dat ze ons aanbood, ze haalde ook enkele lichees uit en versneden en gedroogde mango's .. toen kleine schaaltjes voor het fruit wou uithalen kroop er een viese lelijke roodbruine kakkerlak uit de kast, aan haar reactie te zien was dit doodnormaal ..
Thai song .. een organisatie die vrouwen uit de sloppenwijken een betere toekomst wil geven, door hen tassen en oorringen te laten maken uit afval. We hielpen met het namen van de kaartjes die aan de ooringen werden gehangen. Onze hulp werd zo geapprecieerd, want ze hadden net een shipment naar Amerika om deze te daar te verkopen in fair-trade winkels/wereldwinkels.
Kinderprogramma's met Arc internation en Kings Kids. Een dagje hadden we met een 10-tal kindjes een bijbelklas in een lokaal gebouwtje. Nogal grappig zicht om de kinderen over het het nieuwe testament te leren, terwijl er een groot boeddha beeld in het gebouw stond. De activiteit met Kings kids erbij was ook echt heel leuk, ik mocht de nagels van de kindjes knippen en enkele soms al oude wonden ontsmetten. We speelden ook een groepsspel verbonden aan een bijbelverhaal.
Worshipavond met de de studenten van Baan Jai Diaow (BJD). Ik was zo blij en zo superenthousiast .. we hadden afwisselend liedjes in het Engels in het Thais. Gewoon genieten om tussen zo'n enthousiaste Thaise studenten gewoon samen God te aanbidden door het zingen van liedjes :). Aanlokkelijke en springend enthousiasme.

Een van de leukste dingen was natuurlijk de opsnuiven van de Thaise cultuur, het marktleven, het heerlijke soms té pikkante voedsel, de drukke straat en de luidruchtige en zweterige nachten door de hitte ..

( Foto's uploaden lukte niet .. heel traag internet :( , maar ze staan wel op facebook, lukte beter)

Sawadeeka

2011-06-25T05:57:00.004+02:00

Op bestemming :) !

De vliegreis is vlekkenloos verlopen, op de laatste vlucht had ik het beste vliegtuiggesprek ooit. Ik zat naast een 30-jarige Thaise zakenman, Soekwad, die om de 2 maand naar the USA reist. Heel boeiende gesprekken over de cultuur, het eten, feestdagen, boeddhisme en de filosofie achter hun religieuze denkwereld.

Aangekomen in Thailand stond een taxi-chauffeur ons met een bordje ons op te wachten, om ons daarna aan het gebouw van YWAM hier in Thailand te af te zetten. Ze rijden hier aan de linkerkant van de weg, dus het was nogal freaky en onwennig in het begin, maar de muziek van Hillsong op de achtergrond gaf me toch wel een geruststellend en bekend gevoel. Tijdens de autorit om 2 à 3 uur snacht had ik al een kleine glimps van het straatbeeld hier in Thailand :). Speciale typische huisjes verdrongen tussen de talrijke appartementen.

Na het bonzen op de deur kwam een jonge, slaperige jongen de deur opendoen om ons binnen te laten. Ondanks de vele pogingen kwam er geen enkel woord Engels uit, alleen een vloeiend gebrabbel in het Thai's. Hij toonde ons het piepkleine kamertje, met behoorlijk korte bedden. Mijn hoofd tot tenen passen er juist in, maar exta ruimte heb ik echt niet. Leve de kleine Aziatisch mens. Haha ..dat zal nog grapppig worden voor de venten van ons team die volgende week komen :). Hun benen zullen zeker en vast uitsteken!

Ondanks de ventilator in de kamer, heb ik juist een hete en plakkerige nachtrust achter de rug. Terwijl ik rustig doorsliep, stond Amy s'morgens bij het 1ste geluid op, want ze was bang om alleen achter te blijven. De 1ste 2 dagen hebben ze nog niets gepland voor ons :). Het wordt wat verkennen en uitzoeken van onze weg hier :). En mss wat studeren (?).

Wat verder in de straat hebben ze wireless internetverbinding, dus de 1ste 3 weken zul je af en toe een blogberichtje kunnen lezen :).

En het tijdsverschil is 5 uur en dit keer komen jullie achter!
DUS : Tijd in Bangkok = Belgische tijd + 5 uur

Beeld van de achtertuin

O - H - I - O

2011-06-23T04:26:00.002+02:00

De verse boerenlucht van varkens en koeienstront .. typische oude Amerikaanse oude boerderijtjes wisselden zich af met de modernere boerderijen .. het golvend landschap met tussendoor bossen .. Amerikaanse vlaggen en sterren als decoratie op de boerderijhevels .. het platteland van OHOI!

S'avonds talrijke unieke mini-vuurwerk spectakels geproduceerd door de talrijke kleine vuurvliegjes, een stoere gast van onze bende ging op vuurvliegjes jacht en al schuddend met de 10tal vuurvliegjes in zijn hand toverde hij een bron van licht in zijn later geopende vuust. Terwijl we op de buitenveranda in de schommelstoel zitten, komen we tot rust komen van de vermoeiende dag. Ondertussen verdwijnen de roze-en lichtblauw babykleurige wolkjes en ruimen plaats voor een donkere en zwart gekleurde hemel met 1000-den sterren die onze adem benemen.

Gillend en juichend woei de wind door mijn natte net gedouchte haren .. kleine landelijke weggetjes hadden destijds hun weg gevonden tussen de talrijke mais en tarwevelden afgewisseld door grasgroene weiden en landelijke vijvers .. het heuvelend lanschap creerde een kriebelend gevoel in mijn buik .. een tochtje op de quad : That Rocks :p !

Trillend op mijn benen en met bibberende armen gaf ik een getuigenis voor een menigtige met vooral grijsharige maar niet uitsluitend oudere mensen in het kleinde boerendorpje Mingo in Ohoi, het geboortedorpje en woonplaats van mijn Amerikaanse vriendin Staci. Ondanks mijn spontaan en ogenblikkelijk minder goed gevoel wegens de focus op mijn 'fouten', wist ik de kerk te boeien met verhalen van hoe God aan het werk is in mijn leven.

Smiddags kwam we tot rust en bekeken we de animatiefilm UP om s'avond af te zakken naar de tieneravond van een andere kerk. Na het opvoeren van onze drama-stukken, ging ik met 2 tieners samen gaan zitten om wat na te praten over de inhoud van de drama's en te zien of ze misschien niet ook het verlangen hadden om op een outreach te gaan met hun groep. De amusante sfeer liep uit in een crème-frèche-gevecht tijdens het eten van ijsceme met 'root beer' erbij :p. Mijn fantasierijke verbeelding deed bij het horen van de naam een walgend grima verschijnen, ik dacht namelijk dat ze bier over hun ijs gingen kappen. Maar 'root beer' leek één of andere frisdrank, vreemde smaak, maar wel de moeite om uit te testen! Als afsluiter van de avond leefden we ons uit met een vreemde versie van tikkertje! Een geslaagde dag :).

Maandag en dinsdag leefden we ons uit op de oude muren van twee verschillende kerkgebouwen, maar af en toe werden de objecten van onze kwasten alle zichbare lichaamdelen, met als gevolg een pijnlijke douche, gekenmerkt door het afschrubben van oude verf, voor het slapengaan. Kortom 2 daagjes verven!

States outreach, dikke fun! Jammer genoeg moest ik vandaag afscheid, want morgen kruip ik op het vliegtuig richting Thialand, een weekje vroeger dan de rest. Gelukkige heb reis ik niet alleen maar gaat Amy met me mee :).

Momenteel zit ik terug in de kelder wegens Tornado alarm, hopelijk betert het weer vlug, want over een 8-tal uurtjes vertrekt mijn vliegtuig.

Laten we afspreken : geen nieuws is goed nieuws !
Want ik heb totaal geen idee hoe vaak ik in Thailand het internet zal kunnen bemachtigen, maar ik beloof dat ik mijn best zal doen om af en toe mijn blog bij te werken en jullie op de hoogte te houden van mijn spannende avondturen.

Practische info over de vliegmachientjes !

2011-06-23T02:37:00.004+02:00

HEENREIS ( 24juni-->25 juni) : NAAR THAILAND

                                                               DUUR
-Louisville 6u25 --> Deltroit 7u56      (1u31min)
In Belgische tijd vertrek ik op 24juni om 12u25!
-Deltroit 8u30 --> Los Angeles 10u37 (5u07min)
-Los Angeles 15u15 --> Taipei 20u20  (14u05min)
- Taipei 22u45 --> Bangkok 1u15        (3u30min)
In Belgische tijd kom ik dus aan op 25juni om 20u15!

TERUGREIS ( 13augustus -->14augustus) : naar the USA

                                                              DUUR
- Bangkok 17u05 --> Taipei 21u45          (3u40min)
-Taipee 23u20--> Los Angeles 20u45      (12u25min)
- Los Angeles 1u40 --> Memphis 7u22     (3u42min)
- Memphis 8u45 --> Louisville 11u03       (1u18min)
Ik kom dus aan op 14 augustus om 18u03 in Belgische tijd!

EN IK VLIEG TERUG NAAR BELGIE op 21augustus EN IK KOM AAN op 22 augustus rond 8u smorgens !!!

De voorlaatste lesweek glipte zonet uit mijn handen en verdween in het tijdperk, die heden tot het verleden behoort ...

2011-06-13T03:47:00.012+02:00

Deze week kregen we Peter Lliyn over vloer, de grote baas van YWAM in Noord-Amerika. Een man die ondanks zijn positie, gekenmerkt is door nederigheid en zijn letterlijk adembenemende spraakvaardigheid. Met zijn boeiende verhalen wist hij ons aan onze stoel te nagelen, waardoor de tijd bijna ongemerkt voorbijvloog. Hij sleurde ons mee op de zwerftochten van zijn Russische voorouders doorheen de verschillende “-stan” landen van het voormalige Sovjet-Unie, op de vlucht voor hun geloof. Of tenminste voor de christenvervolgers, die jonge gelovigen probeerden op te sporen en de kop in te drukken. Zijn verhalen getuigen van Gods grootheid en de leiding van God in zijn leven is onlosmakelijk verbonden met het feit dat hij ervoor koos om te stappen in de roep dat God voor je leven heeft.

Zijn enthousiasme wekte een diep verlangen in me op om op dezelfde manier te antwoorden aan de roep die God voor mijn leven heeft. De laatste paar weken heb ik mezelf betrapt op een zoektocht doorheen mijn eigen gedachten en doorheen de diepe verborgen hoekjes van mijn eigen hart. De zoektocht naar diepe passies die opborrelen uit mijn binnenste en uitvloeien naar buitenkant, door de belangrijke beslissingen en acties die ik onderneem in mijn leven. De zoektocht wees uit dat ik het diepe verlangen heb uit te stappen en mensen te helpen op plaatsen waar er een nood is. Het diepe verlangen, die ik nog nauwelijks had uitgesproken, ligt volledig in de lijn met Gods plan voor mijn leven. Doorheen de tijd heb ik ontdekt dat ik een hart voor kinderen heb, mijn hart zwelt van liefde wanneer kleine vrolijke en onschuldige mini-mensjes zich in mijn beurt bevinden. Mijn ogen glinsteren en een grote glimlach verschijnt op mijn gezicht in hun aanwezigheid. De passie is geboren en mijn droom om dokter, meer nog kinderarts, te worden is diep in mijn hart gegrift en geeft mij een onuitputtelijke brandstof om te door te gaan. Zijn enthousiasme stookte de reeds aanwezige vuurvonkjes aan en ontstak dus een vuur om ooit op een dag tevreden terug te kijken over mijn eigen levensloop en Gods leiding er als een rode draad doorheen geweven te zien. En misschien zelfs ooit mijn eigen boek te schrijven ...

Week 10

2011-06-06T05:11:00.008+02:00

De geur van worsten en hamburgers op de BBQ drong tussen de twee vleugels van mijn neus, de zonnestralen deden hun best om onze nattigheid uit onze kleren te verdampen .. waterspelltjes bij een subtropisch temperatuurtje van 90 graden fahrenheit is altijd leuk. Waterballonnen opvangen met een handdoek die je met twee vasthoudt en dit met dezelfde spelregels als een normaal volleyballspel, origineel en hilarisch om te spelen, moet ik zeker introduceren als ik terug thuis ben. Het sap droop uit mijn mondhoeken naar beneden, bengelde wat aan mijn kin en plontste dan naar beneden .. lekker sappige watermeloenen. Een must voor Memorial-day, de dag waarop Amerikanen de gesneuvelde soldaten herdenken die vochten tijdens de burgeroorlog voor de vrijheid van hun land.

Deze week bestond maar uit 2 lesdagen, waarop we vooral focusten op drama en mime. We oefenden vooral de twee drama’s die we zullen uitvoeren op States outreach “ I need Jesus” and “ Beyond the walls”. Ik heb enkel een rol in het “ I need Jesus” drama, want ik kan enkel de 4 eerste dagen van de States outreach, omdat ik een weekje vroeger het land uit moet, wegens geen visum.

In het “ I need Jesus“drama kijkt God uit over de wereld en kijkt hij in de levens van de verschillende mensen. Een meisje van India die zichzelf verkoopt in prostitutie om haar familie in levensonderhoud te voorzien, ze voelt zich zo waardeloos maar weet geen uitweg. Een jonge gast, Carlos, in Colombia die alles krijgt van zijn stinkend rijke ouders, maar snakt naar een beetje liefde die hij niet krijgt. En dan een Turkse lerares Engels ( Ik J ), die alles probeert te doen om te doen wat goed is. Toch voelt ze zich leeg en heeft ze het gevoel dat er iets meer moet zijn in het leven, maar ze vind geen antwoorden in de Koran. Alle drie zijn ze op zoek een uitweg uit hun situatie, liefde en antwoorden op vragen die ze niet vinden .. ze zijn op zoek naar de waarheid, het doel in het leven. God kijkt naar deze mensen en ziet ze helemaal vanuit een ander perspectief mooi en waardevol. God is op zoek naar mensen die de uitdaging willen aangaan om deze mensen het evangelie te vertellen. Ook vandaag stelt hij de vraag aan jou : Zal jij gaan? Met deze stuk willen we lokale kerken in Amerika gaan uitdagen om hun geloof en het evangelie te delen, zowel thuis als op zending! Maw het hart van de locale kerken warm maken voor zendingswerk.

We leerden ook een mime-stuk voor in Thailand. Een verhaal die begint met de schepping waarin God de wereld en de mens schept. Alles is vredevol, lieflijk mooi .. tot plots verleidingen komen, overmatig alcoholgebruik, drugs en geld. De duivel verleidt hen tot het doen van deze dingen, totdat ze het leven van de mens beheersen en hij zet de mens op tegen elkaar, zodat het verre van vredevol is. Later zet de duivel hen beiden op tegen een gemeenschappelijke vijand: Jezus! De mens kruisigt hem aan het kruis en daarna slaat de duivel de mens terug in de boeien en neemt hen gevangen. Maar God is groter, Jezus staat op uit de dood en verslaat de vijand. Hij maakt de boeien los van de mens. Ondanks de verkeerde keuzes die de mens maakt, blijft God zich liefdevol naar ons uitstrekken en wil ons terug met hem verzoenen. Het enige dat wij moeten doen is de keuze maken door te geloven dat Hij aan het kruis stierf voor ons en met open zijn genade als geschenk ontvangen. Na een korte auditie kreeg ik de rol duivel toebedeeld :p, zalig! Ik wou stiekem die rol, dus ik was enorm enthousiast toen ik te horen kreeg dat ik kreeg wat ik het liefste wou. Mime is echt wel één van de dingen waar ik echt zo van geniet als ik bezig ben :), ik kan me er helemaal in uileven.

Verlengd weekend .. 5 daagjes waarop de meesten naar huis zijn om vrienden, familie, hun thuiskerk te vertellen wat we precies in Thailand gaan doen. Ideale rust en stille die ik hard nodig heb om me te focussen op mijn studies. Dit verlengde weekend zit ik dan ook van het ochtendgloren tot een lang na de zonsondergang achter de boeken om me de cursus Pathologie eigen te maken, niet zo simpel. Maar een must als ik wil slagen voor mijn “herexamens” in augustus/september.

Ik zo dankbaar dat ik de kans heb gekregen

om eventjes tussenuit mijn zware studies geneeskunde weg te glippen

en zoveel bij te leren over God.

Hem persoonlijker te leren kennen,

mezelf beter te leren appreciëren door me te spiegelen aan zijn woord,

tijd te hebben om stil te staan bij het leven

en mijn dromen en passies toch wel beetje bij beetje te leren ontdekken.

Kortom die is een periode waarin ik ontdek hoe spannend en leuk het is

om als christen op zoek te gaan

en te wandelen in het plan dat God voor mijn leven heeft.

Mijn God is de max !!!

Week 9

2011-05-30T01:13:00.001+02:00

Evangeliseren … is dit ook een term die past bij één of ander ver land, waar ze Jezus totaal niet kennen. Is evangeliseren ook enkel iets voor tijdens een zendelingsreis of voor één of andere missionaris? OF ben je eerder van het principe ‘’ Every day is outreach day’’, zie je iedere dag als een mogelijkheid om je geloof te delen? Misschien zijn er enkelen van jullie die denken “jaja .. al goed en wel, maar … ik kan dat gewoon niet! “ Velen, waaronder ook ikzelf, hebben allerlei redenen waarom we niet de geschikte persoon om dat te doen. Redenen zoals : ik zal niet uit mijn woorden geraken, ze zullen met me lachen, ik weet gewoon niet hoe ik moet starten, ik zal een slechte getuige zijn, ik zal het verkeerde zeggen, ze zullen me een religieuze nerd noemen. Of misschien is één van de redenen wel : ik weet gewoon niet genoeg. Wan wat als ze met een vraag op me afkomen, waar ik het antwoord niet op weet. Wij noemen het redenen, maar zijn dit niet eerder excuses om het niet te moeten doen???

Grappig filmpje ( 8 reasons why I don’t share my Faith) : http://www.youtube.com/watch?v=JTyv1RwL3WM

De beste definitie van een evangelist is gewoon : jij en ik! Onder het motto : Just do it.

Een hele week les over evangeliseren. We hadden niet enkel theorie over verschillende manieren waarop we gemakkelijk de kern van het evangelie kunnen uitleggen. Hij toonde ons ook goocheltrucjes, vraag ernaar als ik terug thuis ben :p!! Vrijdagnamiddag gingen we ook echt op stap: in praktijk zetten wat we hadden geleerd. We gingen naar Baxter community om gesprekken met mensen aan te knopen door hen te vragen of ze ergens gebed voor wilden of als we hen enkele religieuze vragen konden stellen. We hadden een leuke tijd .. evangeliseren is echt fun J! We baden voor een paar mensen en we hadden een lang en diepgaand gesprek met een meisje van 19 jaar, Cortesia. Ik gaf een kleine getuigenis, toen ze zei dat ze niet klaar was voor het om de keuze te maken. Ze maakte de beslissing niet op dat moment, maar het was wel duidelijk dat God aan het werk was in haar hart! Ik weet zeker dat God nog andere mensen op haar pad zal brengen om haar meer over God te vertellen.

Mascara, make-up, de krulltang en stijltang .. 7 meisjes in één badkamer, vrolijke muziek. Allemaal superenthousiast om een fantastisch avondje te beleven .. we hadden een speciaal dagje te vieren, namelijk Kelly haar verjaardag! Lekker opgetut ging we een plezierig avondje tegemoet J. We gingen naar ‘The Cheesecake factory’ een overheerlijke cheesecake eten .. haha .. de 1^ste keer dat ik dit hier at,

vond ik het helemaal niet lekker. Maar ondertussen zijn mijn smaakpapillen de Amerikaanse smaken al helemaal gewend, ik geniet van het eten, gelukkig ^^. Achteraf fotoshoot van de meisjes .. want Kelly heeft een behoorlijk professionele camera en heeft ook talent om ons te laten poseren en om de foto’s te bewerken. Het was een heerlijk avondje !!!

Deze week doen we niet zoveel speciaals .. morgen is het een feestdag hier nl. Memorial Day :). Dus enkel dinsdag en woensdag, waarop we vooral de drama's gaan doen voor de States outreach. Want volgend weekend is het superlang verlengd weekend, omdat iedereen naar huis gaat om wat meer te vertellen over wat ze in thailand gaan doen, vrienden terug te zien en vooral om financiële steun te vragen voor onze outreach naar Thailand. Ik ga dan eindelijk eens 5 dagen constant kunnen focussen op mijn studies. Met andere woorden blokken en doen zoals de meesten van jullie die nu in de blok of examens zitten! Succes studentjes!

Sara- Tori - ik

Slagroom van het toetje op het snoetje

Kelly & Staci

Mandy en Kelly
-
Nog altijd het stereotypeisch beeld in je hoofd dat zendelingen oude, eenzame vrouwtjes met lelijke kleren en een dot op hun kop zijn?

I'm singing in the rain !

2011-05-22T19:58:00.045+02:00

Tuut tuut .. tuut tuut .. tuut tuut .. tuut tuut .. tuut tuut .. tuut … !!! Dit klinkt waarschijnlijk wel bekend in de oren, het meest irritante, vervelende, op–je-zenuw-werkende-geluid dat er maar bestaat. En toch is dit het standaard geluid dat ingebouwd is in een normale wekker. Hoe vaak duwen we niet op de knop ‘snooze’ en blijven we nog 5, 10, 15, 20, 25 .. minuten liggen. Ook al meegemaakt dat je zolang snoozede dat je wekker de moed gewoon opgaf wegens de jouw hopeloosheid? Ideaal, zo kon je gewoon rustig verder kon slapen. Maar wat is het gevolg ? Inderdaad .. je overslaapt je .. RAMP RAMP RAMP !! Hoe zit het met je persoonlijk ingebouwde alarm? Nee niet je dag -en nacht ritme .. ik heb het over je geweten! Gaan we op dezelfde manier met ons geweten om als onze wekker? Reageren we direct als ons geweten ons waarschuwt of duwen we ook op de snooze-knop? Of sterker nog negeer je je geweten misschien zelfs helemaal en doe je gewoon jouw eigen willetje? Stuff om over na te denken!!

“Angst, overdondering, knock-down-ervaring, afstand, klein in Gods ogen” : dit waren de woorden die spontaan in me opkwamen bij de vraag ”Waar denk jij aan als je de term ‘ the fear of the Lord’ hoort?” De enige manier waar ik het mee kan vertalen is ‘de vreze des Heren’, maar dit klinkt zo oubollig. Wat dit weekend het meeste is blijven nazinderen van wat ik deze week leerde, is dat ‘the fear of the Lord’ helemaal het tegenovergestelde is van mensenvrees. Als ik persoonlijk in mijn leventje kijk, dan zie ik dat zoveel dingen die ik doe diep geworteld zijn in en gelimiteerd worden door mensenvrees. Ik vraag me altijd te veel af wat andere mensen van me denken. DUS dit is wat ik van plan ben om te veranderen : weg met wat denken anderen van mij & ik wil en ga me gewoon focussen op wat God me denkt/vraagt. Ja, niet altijd simpel, maar wel mogelijk ;). Geen verandering van de één op de andere dag, maar een levenslang proces gebaseerd op een keuze ..

Dit weekend eindelijk serieus wat begonnen met wat blokken ! ‘t Is lastig, maar lastig lukt ook. Tussen het studeren door ging ik efjes naar Starbucks ( koffie-bar die hier bijna aanbeden wordt, wegens dé beste koffie ever) met Sara en Mandy .. heerlijk weertje, zon, 28° Celcius, wat wil een mens nog meer :) ? Lekker bijkletsen, daarna passeerden we nog langs de winkel om een paar dingetjes te kopen die we nodig hadden. En surprise, surprise .. toen we buiten kwamen .. goot het! “ I’m singing in the rain :p, I’m singing in the rain .. what a wonderful feeling, I’m happy again!” .. zo gingen we zingend op onze blote voeten naar huis, heerlijk weertje .. gietende regen, maar nog steeds lekker warm.

Maiskolven in de winkel ..
grappig zicht om dit gewoon zomaar in de winkel te zien liggen :p !!

Me - Sara - Mandy

The Australian woman :p ! SARA

<><><>

Singing & Dancing in the rain !

Crazy Mandy !

Under my umbrella - ella - ella ....

I enjoy!

Mooie vriendschappen

Groeien in mijn relatie met God.

Week 7

2011-05-18T03:52:00.004+02:00

Allerliefste schattebolletjes van me .. vergeef je me omdat ik een paar daagjes te laat ben? Ik kan allerlei excuses verzinnen, maar jullie vergeten of in de steek laten is gewoon niet flink van me!!

Deze week ging het over het woord van God, de Bijbel. Dikwijls vinden we het zo vanzelfsprekend om een Bijbel te hebben en meer concreet ééntje in onze eigen moedertaal. Niet iedereen in de wereld kan van dit voorrecht meegenieten. Wanneer ik in de Bijbel las, word ik soms echt wel gefrustreerd. Want vaak gebeurt het toch dat als je een tekst leest dat het zo nietszeggend lijkt en zo ver van je eigen bed. Maar ik zie nu gewoon in hoe belangrijk het is om na te gaan wat het genre is van de tekst : liederen zoals de psalmen, brieven van Paulus, wetboek zoals Richteren of gewoon verhalen zoals in de evangeliën. Daarnaast is het ook belangrijk om na te gaan in welke tijdperiode de brief geschreven is en voor wie de tekst oorspronkelijk bedoeld was. Dit is enorm belangrijk om de oorspronkelijke betekenis te achterhalen. En uiteindelijk moeten we ons ook altijd afvragen hoe we dit concreet in ons leven kunnen toepassen. Want concrete zonder toepassing in ons eigen leventje veranderen we niet naar Gods beeld.

Girlsnight – vrijdag - Amy’s appartement ( mijn staff) ... lekker allerlei chocolade en snoepjes smoefelen, foto-albums bekijken en spelletjes waarbij we onze buikspieren terug trainden door het lachen. Met 8 meisjes allemaal lekker knus bij elkaar in de living blijven slapen = heerlijk nixen na een ploempvolle, vermoeiende week. En weetje? Ik begin niet alleen soms in het Engels te denken, maar Suzie betrapte me op het spreken van Engels tijdens mijn slaap .. grappig :p

Pannenkoekjes met suikerstroop, verse aardbeien en ananasblokjes, versgeroerde eitjes en vergebakken bacon .. brunch op zaterdag is altijd een dagje om naar uit te kijken ( jammergenoeg maar om de 2 à 3 weken). Een heerlijk zonnetjes en de nood aan de rust van de natuur lokte ons ‘s middags naar het park. Hoewel Louisville een enorm grote stad is met een 250.000 tal inwoners, is de stad toch behoorlijk uitgespreid, open ruimte en groen zijn zeker niet afwezig. Op een bepaald plekje in het park hadden we een heerlijk zicht over de stad, die vanuit dit zicht toch in het groen leek te baden, ik was positief verrast ..

Na het zingen van het liedje ‘we gaan op berenjacht’ (altijd grappig om hen Nederlands te leren) en nog een aantal grappige boswandelingliedjes in het Engels .. vonden we .. een paviljoen :p! Een plekje met een picknicktafeltje .. daar sloegen we letterlijk ons kamp op. Want Cole de oudste van de bende, echt een cole gast :p .. had 3 hangmatten mee .. Heerlijk vooral toen het een halfuurtje later hevig begon te regenen als een gieter .. . Elija de natuurfanatiekeling kon het niet laten om in de regen door het open veld te gaan lopen en bijgevolg druipnat terug te keren J. We chillden daar een 4-tal uutjes .. we lazen wat in ons boek “ The book that transforms nation’s “ , maar babbelden ook heel wat! We daalden terug af met de auto, de combinatie van de klassieke muziek op de achtergrond en de jungelige natuur om ons heen gaf me een filmgevoel.

Om het middagje af te sluiten gingen we naar “Chick fill A” .. zot oor. Echt zeker 5 op de 7 dagen krijgen we kip voorgeschoteld… Kentucky is er voor gekend en terecht, overheerlijk!

Zach .. de jongste mannelijke spruit van ons team liet zich zondag dopen. Wow .. mijn ik was eigenlijk wel verrast van de 10 dopelingen was hij als 18-jarige de oudste. Alle andere waren allemaal 9à 10 jaar .. het verwonderde mij echt dat zo’n jonge kinderen echt al die beslissing namen .. maar als je hun getuigenissen hoorde dan was het echt mooi om te horen wat hun hartmotivatie achter deze beslissing was! Om dit te vieren gingen we naar een Mexicaans restaurant uit eten .. heerlijk pikkant .. en dit voor enkel 7 bucks ( dollar), ofja 4 à 5 euro. Goedkoop op restaurant dus !

Ziezo .. dit was week 8 !!!

The comfy cow - ijsjes - Mandy's B-day !

Ik & Suzie - een pracht van een vrouw !

Tori - ik - Sara

Druipnatte Elija !

Aan de picknicktafel .. zonder picknick =(

Zach

Sara

Cole

Vergeving is lik e anjoen !

2011-05-09T05:35:00.002+02:00

Gelach, gegiegel, gesneukel .. en dit bij de ‘Landers’ thuis, het huis van de grote baas van Youth With A Mission Louisville. Hun 12-jarige dochter, Claire, kwam op het leuke ideetje een gezellig meidenavondje te organiseren, terwijl de oudjes, of liever haar mama en papa :p, het huis uit waren om moedertjesdag te vieren.

Sweat-patato’s, lekkere kip en een heerlijk aardbeien salaatje .. lekker genieten, tussen het getetter en geklets door. We speelden het bordspel ‘Quelt’ .. echt een superleuk meidenspel J .. we dansten, zongen en maakten ons vooral belachelijk tov van elkaar. 5 meiden, lekker gek doen !!

Een lijmstift en magazines zijn niet mij uit mijn weekend weg te denken. Want om te verwerken wat ik tijdens de week zie, heb ik een creatief dagboek. Of misschien kun je het beter een weekboek noemen, want iedere week moeten we 2 vragen beantwoorden : ‘welke karaktereigenschap van God werd deze week belicht?’ en ‘Welk principe/karaktereigenschap wil ik toepassen in mijn leven?’. Door dit te doen heb ik ontdekt dat er een heleboel creativiteit in mijn verschuild zit .. en ik amuseer me echt als ik op een creatieve manier bezig ben.

Doug Easterday kon ons deze week te boeien met het thema het vaderhart van God. Het hoogtepunt van de week was terug vergeving. Vergeving brengt vrijheid! Weeral drong het diep tot me door dat vergeving geen gevoel is, maar dat het effectief een keuze is. Ook vertelde hij ons dat vergeving is als een ajuin is of e ‘anjoen’ voe de west-vloamingn under us! Het is een proces, het gebeurt in laagjes, net zoals het afpellen van de rokken van een ajuin. Soms vergeef je wel, maar als je er terug aan denkt, word je terug boos. Je moet opnieuw kiezen om die persoon te vergeven en na een bepaalde tijd zul je gewoon beseffen dat de ajuin uitgepeld is en dat er niets meer overschiet van je boosheid ten opzichte van de persoon.

Enkel foto's van mijn creatief dagboek !

Somber --> Vrolijk

2011-05-02T02:16:00.000+02:00

Deze keer geen stoere verhaaltjes over wat voor fun ik hier allemaal beleef en wat voor een spannend vrijwilligerswerk ik doe. Maar nu eens iets meer over hoe ik me hier voel ..

Langzamerhand voel ik dat ik echt, écht wel mezelf kan zijn. Altijd wanneer ik op een nieuw plekje/ in een nieuwe groep toekom, heb ik die schuchterige, afwachtende houding . Zullen ze mij accepteren, zal ik me écht goed voelen in de groep? Die de-kat-uit-de-boom-kijkende-houding heb ik niet persé als het om losse koetjes-en-kalfjes-gepraat gaat (want dan kan ik gerust wel dom doen en grapjes maken :p) maar wel wanneer het gaat om het delen van diepere, meer persoonlijke dingen. Het duurt altijd een tijdje voor ik mensen goed genoeg vertrouw om echt alles met hen te kunnen delen ...

Ook had ik het vorige week ietsje moeilijker omdat ik het gevoel had dat iedereen aan het groeien was in zijn geloof en dat ik gewoon op dezelfde lijn bleef staan. Ik had het gevoel dat, in plaats van het afbreken van muren rond mijn hart, ik gewoon bezig was met het tegenovergestelde.

Ik voelde me echt niet goed in mijn vel .. tot ik het er vorig weekend met een Mandy, Brittany en Amy over had. Ik kwam tot het besef dat het gewoon om een keuze gaat: de keuze om nederig en transparant te zijn! Ik moest niet langer op mijn duimpje zitten wachten tot ik genoeg moed bijeen had geraapt . Nee gewoon mijn voet in het water steken, dat was wat ik moest doen! Nu ben ik terug de vrolijke ik :) !

Deze week hadden we het over Gods karakter .. het deed me nadenken. Wie is God eigenlijk voor mij? En wie is hij voor jou :is hij de man met de lange witte baard, die rijstpap met gouden lepeltjes uitdeelt in de hemel of is hij voor jou eerder een verzinsel of is hij je vriend, je hemelse vader, je trooster, je redder? Mijn beeld van wie God allemaal voor ons wil zijn, is intens verruimd ..

Ook leerden we over het verstaan van Gods stem .. wow .. er zijn echt zoveel manieren waarop Hij tot ons kan spreken. Daarna kregen we een opdracht om voor iemand te bidden en te luisteren en ja hoor hij sprak ook tot mij :) . Wow .. zo tof, toen Suzie me vertelde wat ze van God had gekregen begon ik gewoon te wenen, het raakte me echt. En wat als we het gevoel hebben dat God niet tot ons spreekt? Dikwijls moeten we dan gaan nadenken of we wel het laatste gedaan hebben wat hij ons vroeg.

The newsletters are on their way !

2011-04-28T17:18:00.017+02:00

Als je de bovenstaande nieuwsbrief niet kan lezen,

en je wil hem persoonlijk via mail.

Schoot !

Of liever .. mail me gerust.

Outreach = Thailand :p !!!

2011-04-28T03:13:00.000+02:00

Geduld is een mooie gave zeggen ze!

Dus hierin werd ik dan ookal weer getraind :).

5 weken is echt lang ..

Na intensief bidden en luisteren naar Gods stem heeft onze staff

uiteindelijk beslist dat onze uitreach naar Thailand gaat.

Ik ben echt superenthousiast om naar dit Aziatisch land te gaan.

Ik vind het superspannend

God zal mooie dingen door ons heen doen !

Dat staat vast ..

maar het wat is nog één groot vraagteken

Week 4

2011-04-25T04:13:00.002+02:00

Local ministry op donderdag .. niet richting Baxter om afval op te rapen, maar deze week stapte ik op het busje richting ‘Amerikana’. Dit is een buurt waar voornamelijk vluchtelingen en immigranten wonen. Vorige week deden we daar een gebedswandeling per twee en samen met Kristen bad ik voor wat God ons op hart gaf : alcoholverslaving, verdeeldheid, depressie, … . Deze week mochten we ook meehelpen in de naschoolse opvang voor kinderen uit deze buurt. Aangezien deze kinderen de taal nog niet goed onder de knie hebben, is het maken van hun huiswerk niet altijd een gemakkelijk, daarom deze extra hulp. Ik kreeg samen met Heather en één van de vaste staff op Amerikana, de kinderen van 6-jaar onder mijn vleugels. Aangezien ze geen huiswerk hadden wegens examens, leerden we hen een konijntje tekenen, lazen we een verhaaltje uit een boekje voor en speelden nog wat spelletjes .. deze kinderen waren echt zo schattig en lief!

Getik op mijn schouder, Hannah’s gezicht boven me .. huh, nu al opstaan? Ik voelde me nog zo moe en totaal niet uitgeslapen. Ik haal vlug de oordopjes uit mijn oren en constateer dé sirène .. oei .. het was zover : orkaanalarm! Ik snakte vlug mijn deken van mijn bed en holde naar de kelder (veilige plaats want vensterloos) , daar schuilden de meeste van de andere meisjes al. De klok gaf 1u ‘s nachts aan, daar zaten we dan .. hoopvol te wachten tot internet ons melde dat de orkaan gepasseerd was en tot hij ons terug de toegang tot ons bedje verleende. De orkaan stal enkel 1u van mijn nachtrust. In onze buurt richte hij geen schade aan, alé hij heeft gewoon niet vlak boven ons gepasseerd. Hij raasde wel een snelheid van 125 km/uur. Superspannend om dat mee te maken .. eigenlijk zou ik bang moeten zijn, maar toch. Het deed me eigenlijk denken aan de oorlogsfilms, waar ze moesten gaan schuilen voor de bommen van de Duitsers, het deed me toch wel even stilstaan bij het de kwetsbaarheid van het leven ..

De Shermanator ( aka, Dean Sherman, onze spreker) vertelde ons een mooie vergelijking over hoe wij als gelovigen een licht in de wereld moeten zijn.
vb. Stel je een kamer gevuld met licht. En stel je voor dat je binnen komt met een grote doos vol duisternis. Wat gebeurt er als je deze doos opendoet ? Wordt deze kamer donderder door de duisternis die zich uit de doos verspreid in de kamer? Nee toch, de doos zal ophelderen door het licht in de kamer!
vb. Stel je daarintegen een pekdonkere kamer voor. Wat gebeurt er als je een groot licht in die grote doos hebt zitten? Zal de duisternis in de doos kruipen en het licht als het ware uitdoven of zal wanneer je deze doos opendoet het licht zich zwakjes verspreiden in de hele kamer? En wat gebeurt er als je 10 zo'n dozen met licht in die kamer zou zetten?
Vertelt Mattheus 5: 14-16 ons niet het volgende : --> " Jullie zijn het licht in de wereld. Een stad die boven op een berg ligt, kan niet verborgen blijven. Men steekt ook geen lamp aan om hem vervolgens onder een korenmaat weg te zetten, nee, men zet hem op een standaard, zodat hij licht geeft voor ieder die in het huis is. Zo moet jullie licht schijnen voor voor de mensen, opdat ze jullie goede daden zien en eer bewijzen aan jullie Vader in de hemel."
Laten we ons licht verspreiden door radicaal te zijn en laat je levenstijl je geloof reflecteren. Want zonder je geloof in daden uit te leven stelt het nix voor! Natuurlijk is het wel een proces van leren ;).
De Shermanator leerde me ook superveel over geestelijke strijd. Echt boeiende studies met als hoofd-idee "Puch back the darkness, and embrace the light!" Of geloof niet in leugens, maar omarm de waarheid over hoe en wie je bent :)!

Thunder over Louisville

2011-04-18T05:26:00.005+02:00

De aroma van vettige hamburgers, worsten, oliebollen, frieten en allerlei onbekende zoetigheden dringt mijn neusorgaan binnen terwijl het uitbundige, scherpe getier uit de foorkramen ontsnapt en zo een extra dimensie aan de vrolijke muziek toevoegt .. krioelend drommen allerlei mensen bijna doelloos van het ene naar het andere kraampje en de uitgelaten, genotsvolle glimlach op hun gezichten spreekt boekdelen over de heersende sfeer.
Ondertussen kleurt de hemel langzaam zwart en schieten de felverlichte wolkenkrabbers als paddenstoelen uit de grond .. oorverdovende straaljagers maken acrobatische bewegingen aan de ondertussen pekzwarte hemel en tergelijkertijd ontsnappen zotte beats uit de trillende luidsprekers en deze zetten ons aan tot dansen :).
Adembenemend .. de bruggen boven de Ohio-rivier, die de grens vormen tussen de staat Kentucky en Indiana, lichten uit de duisternis op en het lichtspectakel van vuurwerk kleurt de hemel, bijna synchroon wordt het vuurwerk als een schilderij op het oppervlak van het water en glazen gebouwen weerkaast .. ik zit op een grasheuveltje omringd door mijn nieuwe vrienden en een warm, zacht fleeze-dekentje over onze benen houdt de koude van de komende nacht tegen .. Thunder over Louisville .. ik geniet :)

To God alone be the glory !

Links hebben we Micky.

We leerden deze kennen op Thunder. Toen we wat aan het dansen waren, kwam hij met één van ons praten.

Hij zei dat hij ook christen was, maar dat hij wat aan het worstelen was met drugs in zijn leven, de avond zelf nog had hij zijn Marihuana nog in de vuilbak weggegooid.

Hij zei dat hij gewoon voelde dat onze aanwezigheid iets in hem deed, iets positiefs. Iemand van ons team voelde gewoon dat we voor hem moesten bidden en dat hebben we dan ook gewoon gedaan. Hij was daar eigenlijk op zijn ééntje, dus heeft hij gewoon de rest van de avond met ons doorgebracht ! Leuk :)

Er komt een nieuwsbrief .. ik ben er nog niet helemaal aan uit of ik ze met de post zal versturen of via mail. Maar kun je alvast een mailtje sturen met jullie thuisadres als je mijn nieuwsbrief wil?

Teampicture :)

2011-04-17T21:42:00.000+02:00

Links onder : Brad & Suzie en kids: Paige, Drew en Nate

Achterste rij, de venten ( van links naar rechts):
- Zach, Jason
- Randy ( is hier staff op de YMAM (= youth with a mission) Louisville basis, hij zorgt er oa voor dat we verwend worden met heerlijk eten)
- Patrick
- Amos en Ian (staff van onze DTS)
- Cole en Elijah

De girls:
--> achterste rij: Staci, Kelly, ik en Sara(Australische)
--> voorste rij : Amy ( staff van DTS) , Tori en Mandy

De teamfoto heeft eindelijk zijn bestemming bereikt : de blog !

kalender/dagindeling

2011-04-16T04:38:00.004+02:00

KALENDER

- 27 maart - 1juni : lesfase

- 2juni - 6juni: In deze periode mag je naar huis gaan en vrienden en familie bezoeken, om ervaringen ivm de lesfase uit te wisselen en financiële steun te vragen voor de outreach zelf. Ik ga natuurlijk niet naar huis komen :). Ik ga deze tijd waarschijnlijk nuttig gebruiken om wat te focussen op mijn pathologie en mijn medische psychologie, want ik doe deze vakken mee in herexamen als ik terug thuis ben :).

- 7juni - 17 juni : lesfase

- 18 - 27 juni : The States Outreach! Hier gaan we met een busje rondtoeren in de States zelf en locale kerken gaan bezoeken. Jihaa .. dit wordt echt zotleuk :p ! De bedoeling is om via dans/drama/getuigenissen de locale kerken te bemoedigen, een boodschap door te geven en gewoon te getuigen van wat God in ons leven doet.

Opm : Ik ga (waarschijnlijk met iemand van de staff) vroeger vertrekken op de grote outreach. Want ik moet de 24ste juni al uit het land, omdat ik geen tijd meer had om een visum aan te vragen voor ik vertrok. Superjammer dat ik een deel van de States-outreach ga moeten missen!

- 19 juni - 14/15 augustus : The oversea outreach !!! Het land is nog altijd niet geweten, ze zijn er druk voor aan het bidden om te zien wat de beste plaats is, om met de capaciteiten/ talenten van ons team naar toe te gaan. Spannend .. vanaf dat ik het weet, post ik het op mijn blog ^^ !

- 20ste augustus : Graduation! DTS ends

DAGINDELING
-7u30-8u30 : Quiet time. Tijd waarin we 's ochtends elk op zich de tijd nemen om wat in de bijbel te lezen, dagboek bij te houden, te bidden .. gewoon tijd met God doorbrengen op je eigen manier.
-9u-12u30 : Class!
-12u30-14u : lunch break
- 14u-16u/17u : Class

- 17u-18u : Work detail (gebouwen kuisen) of gewoon wat vrije tijd.

- 18u : Dinner

( Daarna gaan we terug naar ons huisje, 10-tal minuutjes verder)

Dit is grofweg een vast schema die ik wat geforceerd heb.

Want we hebben dikwijls in de plaats van class ook small groups (tijd waarin we in kleinere groepjes gaan discussiëren), intercession (tijd waarin we specifiek gaan bidden voor de naties), local ministry ( de locale gemeenschap gaan dienen vb. vorige keer afval gaan oprapen op straat) en worship ( tijd waarin we door middel van muziek God gaan aanbidden).

In de weekends zijn we normaal vrij. Soms staat er wel eens iets op het programma, zoniet creatieve mensen genoeg om iets leuks te verzinnen of gewoon wat te werken aan de opdrachten die we krijgen.

Ziezo.. dit waren mss wel nog een aantal nuttige weetjes!

Love is in the air !

2011-04-11T02:39:00.003+02:00

Weg met het verassingseffect voor de fanatieke blog-checkers .. ik zorg er nu voor dat er tegen de maandag altijd een nieuwe reactie op staat :). zo moetje niet freaken om mijn blog iedere dag te bekijken in de hoop dat er iets nieuws op staat ..

Love is in the air .. haha .. nee oor! Heel de week heb ik geleerd over relaties, zowel over gewone relaties met anderen als over romantisch relaties. Daarna ging het over vergeving .. wow .. echt superbelangrijk onderwerp. Want waaraan herkent de wereld ons als discipelen van Christus : aan onze vis op onze auto? aan onze facebookstatus? aan tfeit dat we naar de kerk gaan ? Zei Jezus niet dat ze ons zullen herkennen aan onze onderlinge liefde en onze eenheid?!! Liefde en eenheid en hoe bereiken we dat dan? .. idd vergeving. En vergeving gaat niet over een gevoel 'achja, kdenk dak nu niet meer boos bent op hem/haar, t'is uitgesleten want tis al zo lang geleden, tmaakt nu niet meer uit ' .. NEE .. het gaat effectief om een keuze 'hoeveel pijn die andere persoon me ook heeft gedaan, hoe erg het ook kwetste .. ik kies er gewoon voor om die persoon te vergeven!' Vergeving is een proces, niet een one-time moment , blijf bij de keuze en zeg ''ik vergeef die persoon' ..ookal moet je het 10 keer per dag tegen jezelf zeggen om jezelf ervan te overtuigen!

Donderdag hadden we onze eerste 'local ministry' .. zalig !! We gingen in de zwarte achterbuurten (letterlijk en figuurlijk: deze negerbuurt is gekend voor zijn drughandel) van de stad afval gaan oprapen. Het doel was gewoon om de gemeenschap op deze manier te dienen en handen te geven aan het evangelie. Schrijnend .. de mensen die daar wonen, ze zijn meestal werkloos en ze verdrijven hun tijd door op een stoeltje voor hun huis te zitten of tv te kijken, veel mannen die in het midden van de dag dronken zijn, kleine kinderen die al roken .. . Door de rest van de stad wordt er op hen neergekeken en iedereen vermijdt deze buurt van de stad het liefst. Door dit werk te doen, konden we een heleboel gesprekken aangegaan en voor deze mensen bidden (ik deed het lekker in het Nederlands :p ). Zot hoe veel mensen gebed echt apprecieeren (niet allemaal hoor) en ook dan ook specifiek gebed vroegen voor bepaalde situaties.

Op weg ernaartoe was het zot plezant: lekker op elkaar gepakt in een busje waar we met 15 in konden zitten en onderweg liedjes zingen ! Whowhow .. kverlang al naar onze outreach in The States zelf :p.

Doei en tot de volgende ;)

ps : twas ier lekker 31 graden vandaag ;p hihi ! Gisteren wel wat stormachtig weer gehad: de lucht kleurde zelf een beetje groen, tdonderde en tbliksemde en tgoot echt water .. maar twee uur later was het weer weer lekker warm! Van een orkaan zijn we dus gespaard gebleven ;).
Oja leuk nieuws voor de meisjes .. gisteren met een paar meisjes gaan schoppen in the mall :p, exciting! Niet zoveel verschil met onze winkelcentra, behalve dat ze supervéél groter zijn .. gigantisch!

Me & Tori trying out some hats !
( ik met een oma-hoedje op mijn kop)

Sara - me - Kelly - Steph - Hanah @ the mall!

na 10 dagen ..

2011-04-06T04:38:00.005+02:00

De tijd vliegt hier echt voorbij .. het is zo drukjes dat ik bijna vergeten was om jullie op de hoogte te houden van mijn superspannende verhalen.

Ik heb al over een heleboel stuff geleerd in 'school'. Vorige week hadden we het vooral over trots en hoe je wortels ervan in je leven kan ontdekken en als homework lees ik nu een boek over nederigheid. Ook hadden we het over het leren verstaan van Gods stem .. superexciting! 't Was echt supercool .. we gingen bidden voor wat er gaande is in de naties .. en we voelden dat we voor straatkinderen in Cambodja en voor de verdrukte kerk in Kazakstan moesten bidden .. ik kreeg het vers Jesaja 59:11. Echt zot hoe je als team alle puzzelstukjes kan verzamelen om effectief te gaan bidden voor wat er in de wereld gaande is.

Deze week zijn we bezig met relaties tov anderen zoals vriendschap en liefjes-gedoe :p.. hoe ermee omgaan enzo .. tleukste is om er achteraf over te discusiëren en (levens)ervaringen uit te wisselen met de meisjes. Zo leer je elkaar natuurlijk wel héél vlug persoonlijk kennen!

Het team is echt super .. het leek direct met iedereen behoorlijk goed te klikken :), dus superleuk om met deze mensjes de volgende 5 maanden door te brengen.

Zaterdag waren we naar het centrum van Louisville zelf geweest, de stad wat bezoeken en in groepjes originele creatieve foto's maken, daarna gingen we in een parkje barbecue'en .. haha .. eindelijk mijn 1ste langverwachte vettige hamburger =D.

Morgen wordt het 70° F of 21° C .. dus da's als superveel beter dan de sneeuw van vorige week :p.

Volgende bericht zal zeker een foto bevatten van het team :) !

Foto van deel van het team !

van links naar recht : Zach - Tori - Staci - Mandy - (achteraan) Patrick

& the States !

2011-03-29T03:26:00.007+02:00

It's really awesome over here :).

Na een lange vermoeidende reis ben ik dus uiteindelijk wel goed aangekomen. In Brussel had ik wel wat problemen aangezien mijn terugticket pas in augustus was en mijn visum dus maar 3 maanden geldig was. De enigste manier om toch op dat vliegtuig te geraken was door een terugticket te boeken de 24ste. Superduur ticket natuurlijk .. maar hopelijk kunnen we dat nog annuleren . Maar toen ik nog in Brussel op de luchthaven was kwam een Amerikaanse vrouw naar me toe die zei '' I really feel like I have to give you a hugg'' . Dit was echt wel speciaal en ze wenste me ook Gods zegen toe op mijn reis.

Het weer is echt ook onverwacht .. toen ik de 1ste dag wakker werd lag er hier een mooi wit sneeuwtapijt .. blijkbaar is het weer hier nogal wisselvallig .. in die zin dat vorige week het echt wel lekker 20 graden celcius was (en iedereen dus in rokjes en shorts rondliep) en het deze week plots terug begon te vriezen .. maar nu is het terug al beter, kdenk dat het nu rond de 13 graden terug is, maar t'is wel frisser dan in België .. vreemd, dus op het weer hoef je momenteel nog niet direct jarloers te zijn :).

De jongens en meisjes slapen in een ander huis. 't Is wel een zot groot huis, we slapen hier met 25 meisjes. Echt wel leuk hoor.

Het eten is ook wel helemaal anders, eigenlijk nog geen vettige dingen gegeten .. maar alles smaakt hier echt anders, vandaag was er lekkere puréé .. mmm lekker, alé dat dacht ik, maar toen ik het proefde dacht ik er toch wel iets anders over .. gelukkig dat er zout en peper op tafel stond. En ze eten ier altijd enkel met een vork (echt onhandig als je je vlees met doorduwen met je vork) .. vreemd !

De taal lukt wel behoorlijk .. in de les ( van meestal van 9u-12u30am en van 2u-4u30pm) lukt dat wel goed om alles te verstaan. T'is vooral als ze onder elkaar praten dat er veel woorden gebruikt worden dat ik niet echt ken, maar ze zijn echt vriendelijk en bereid om woorden uit te leggen die ik niet versta .. dus tvalt echt allemaal wel goed mee :). T'is wel wat lastig en veel nadenken .. maar kdenk wel dat ik er rap aan zal wennen :).

Oja .. gisteren naar de kerk geweest in de voormiddag! Het was eigenlijk best wel nog een kleine kerk, maar er zijn hier gewoon zoveel kerken, echt zot veel .. wel leuk want veel liedjes ken ik wel (leve Hillsong :p) . En de mensen hier zijn echt supervriendelijk .. vandaag overloaded met info over vanalles en nog wat .. gewoon praktische afspraken ivm met alles in ons slaaphuisje (ivm wast, eten, kuisen, slapen en opstaan enzo) , en gewoon allerlei andere afspraken ivm met DTS .. ook meer uitleg hoe alles hier te werk gaat, en wat we wel en niet mogen doen enzo ..

Oja .. we in de DTS zelf zijn we met 13 ( 7 meisjes en 6 jongen ), maar op hetzelfde moment is er ook een SOMD ( school of ministry development) .. dus daarmee doen we dus ook alles samen behalve de lessen zelf dan .. samen worship smorgens, eten, zelfde huisje enzo !

Andere 1ste indruk :
- alles is echt ver weg . Waar je ook naartoe moet .. je moet gewoon echt nog ver rijden, voor naar een winkel/kerk en zo te gaan
- ze zijn ook wel behoorlijk fan van hun eigen Amerikaanse vlag, die zie je rap overal rondhangen
- alles is hier zo breed : brede straten, veel plaats tussen de huis . Qua obese ofja dikke mensen valt het best wel nog mee, ik had het erger verwacht ..

Ik ben eigenlijk nog niet echt in de stad zelf geweest .. dus mss ik mijn beeld nog niet helemaal realistisch ..

Nog iets .. ik heb best wel wat last van mijn jetlag .. ik word hier meestal tss 4à5 uur smorgens wakker, dan heb ik wel zotveel tijd s'ochtends .. maar kben dan ook wel al echt supermoe rond 21u s'avonds .. maar tzal wel wennen ! Ik krijg wel vlug het goeie ritme en ik ben niet alleen .. voor het meisje van Australië is het wel 14u verschil ! Dus da's echt wel een omkeren van haar dag-en nachtritme .. best wel lastig voor haar :)

I really love it to be here :).

See you later ;) !

id zetel in onze slaapkamer ( we slapen er met 6) !

Tomorrow I will fly

2011-03-25T16:13:00.007+01:00

Ooo .. morgen is het al zover, dan stap ik op het vliegtuig en steek ik de grote plas over. Nu nog druk druk bezig met het pakken van mijn valiezen. Nog één keertje slapen in mijn eigen bedje :) !

Brussel --> Chicago : 09u45 -12u50 ( 9u05min vliegen)
Chicago --> Louisville : 16u05 - 18u15 (1u10min vliegen)

Allemaal zwaaien é .. kzal door mijn vensterke kijken :)

Ik keer terug in de tijd, dus morgen duurt mijn dag 6 uurtjes langer :).
Dus : je moet altijd 6 uur terugtellen om te weten hoe laat het bij mij is.

Adres

2011-03-24T17:52:00.004+01:00

Hier mijn adres voor de mensen die een keertje op bezoek willen komen :) ..

Naomi Vanbeselaere

PO Box 22185,

Louisville, KY 40252

USA

.. of misschien ook wel handig als je een kaartje wil sturen :).

DTS ?? mo wat is dat dan?

2011-03-22T21:05:00.006+01:00

"De Discipelschap Training School is een christelijke training van vijf maanden, waarbij de eerste drie maanden les wordt gegeven gevolgd door twee maanden outreach (zendings-/ontwikkelingsproject). De focus is God kennen en Hem bekend maken. De DTS geeft je de mogelijkheid om een half jaar weg te zijn van de normale drukte en routine van het leven, waardoor je de tijd hebt om je helemaal te focussen op Jezus. Door de hele DTS leer je hoe je kunt groeien in je intimiteit met God, ontwikkelen van je karakter, het uitdragen van Gods liefde, en het vinden van je plek in zending en hoe je kunt uitreiken naar anderen. "

( voor meer info : De site van Louville zelf : http://www.ywamlouisville.org/pages/DTS.html . Je kan ook uitleg vinden op een Nederlandse site. Hier staat het misschien iets beter uitgelegd + de site is meer up-to-date + uileg in het Nederlands is misschien nog altijd iets handiger: http://ywamheidebeek.org/groups/dts)

Louisville

2011-03-21T22:02:00.005+01:00

Efjes een kaartje van de USA om jullie een idee te geven waar ik de volgende 3 maanden zal zitten :).
De stad waar ik zal zijn is Louisville, in de staat Kentucky !!

Je kan het ook nog altijd zelf es googelen ..

Laatste weekje in België

2011-03-20T21:29:00.002+01:00

Laatste kleine weekje in mijn Belgjeslandje :). Gisteren al afscheid genomen van heleboel van mijn allerliefste vriendjes. Stiekem verlang ik toch al .. spannnend!!